به گزارش روابط عمومی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، پژوهشگران گروه شیمی این دانشگاه برای دومین بار موفق به چاپ مقالهای در نشریه معتبر Coordination Chemistry Reviews با Impact Factor بالای 20 شدند.
این مقاله با عنوان "An updated overview on nitrogen-rich azole-based gold coordination complexes as potent anticancer agents" به چاپ رسیده است.
نویسندگان مقاله:
.دکتر بهزاد سلطانی: دانشیار گروه شیمی معدنی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
.دکتر منیره قربانپور: دانشآموخته دکتری شیمی معدنی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و پژوهشگر پسادکتری دانشگاه علوم پزشکی تبریز
دکتر بهزاد سلطانی و دکتر منیره قربانپور برای دومین بار موفق به چاپ مقاله مروری دیگری در مجله
CoordinationChemistryReviews شدند.
مشخصات مجله:
Coordination Chemistry Reviews
:CiteScore 34.3
Impact Factor 20.3 :
چکیده گرافیکی مقاله:
دکتر بهزاد سلطانی )دانشیارگروه شیمی معدنی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان( و دکتر منیره قربانپور )دانش آموخته
دکتری شیمی معدنی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان و پژوهشگر پسادکتری دانشگاه علوم پزشکی تبریز( برای دومین
بار موفق به چاپ مقاله مروری دیگری با عنوان:
An updated overview on nitrogen-rich azole-based gold coordination complexes as potent anticancer agent
در مجله معتبر Coordination Chemistry Reviews با ضریب تاثیر 20.3 و رتبه Q1شدند.
این مقاله یک بررسی جامع و به روز شده از پتانسیل ضدسرطانی کمپلکس های آزولی بر پایه فلز مرکزی طلا را همراه با ارتباط بین فعالیت بیولوژیکی وساختارهای شیمیایی این ترکیبات، با هدف دستیابی به عوامل ضد سرطانی کارآمد ارائه می دهد.
با توجه به اهمیت دارویی و گزارشهای بالینی موفق ترکیبات بر پایه آزولها و کمپلکسهای طلا، در این مقاله مروری توانایی این ترکیبات در تشخیص و درمان انواع سرطان ها که به عنوان اصلی ترین مشکلات بهداشتی در سراسر جهان مطرح است، مورد بررسی قرار گرفته است.
یافته ها نشان میدهد، انتخاب و طراحی لیگاندهای مناسب و تجزیه و تحلیل روابط ساختار- فعالیت ترکیبات به عنوان یک جزء کلیدی در شیمی دارویی، برای دستیابی به داروهای کارآمد ضروری و بسیار بااهمیت میباشد. علاوه بر ساختار لیگاندها، هندسه کلی کمپلکس ها، تعداد هستهها و حالت های اکسیداسیون مراکز طلا از پارامترهای مهم دیگری هستند که خواص دارویی نهایی این ترکیبات را تعیین می کنند.
این کمپلکسها می توانند در درمان سرطان به عنوان عوامل شیمی درمانی، به عنوان عوامل فتودینامیک تراپی و به عنوان عوامل تصویربرداری موثر باشند. شایان ذکر است، مکانیسم اثر سینرژیک همراه با درمان های ترکیبی این کمپلکسها رویکرد مناسب دیگری است که می تواند بر محدودیت های برخی از داروهای تایید شده غلبه کند و به کشف و توسعه داروهای جدید و کارآمد با کمترین عوارض جانبی منجر شود.
گفتنی است،چند ماه قبل نیز این پژوهشگران با همکاری دکتر علی شایان فر (استاد دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تبریز)موفق به چاپ مقاله مروری دیگری در این مجله شده بودند.