رتبهبندی دانشگاه جهانی در حوزه پایداری، ابتکاری از دانشگاه اندونزی است که در سال ۲۰۱۰ برای ارتقا پایداری در مؤسسات آموزش عالی، همچنین برای سنجش سیاست پایداری و تسهیل مقایسه بین آنها در سراسر جهان راهاندازی شده است و این امکان را به دانشگاهها میدهد تا تجربیات و بهترین روشها را در مورد مسائل پایداری به اشتراک بگذارند.
هدف این نظام ارائهٔ جامعی از وضعیت و سیاستهای جاری آموزشی و پژوهشهای محیط زیستی و بهرهمندی از انرژیهای تجدیدپذیر در مسیر توسعه پایدار در دانشگاههای جهان است. در واقع آنچه در این رتبهبندی مورد سنجش قرار میگیرد، جایگاه دانشگاه در حفظ محیطزیست و تأثیر آن در پایداری محیط است؛ لذا مشارکت در رتبهبندی گرین متریک گامی در جهت بینالمللیسازی دانشگاهها، معرفی آنها به سایر دانشگاهها و بیانکردن ضرورت پرداختن به مسائل محیط زیستی و چالشهایی نظیر گرمشدن زمین، بهرهبرداری بیش از حد از منابع، وابستگی به منابع نفتی و کمبود آب و غذا در سطح جهانی است.
این رتبهبندی هم اکنون از شش شاخص کلیدی: زیرساخت (۰/۱۵) انرژی و تغییرات آبوهوا (۰/۲۱) مدیریت پسماند (۰/۱۸) مصرف آب (۰/۱۰) حملونقل (۰/۱۸) آموزش و پژوهش (۰/۱۸) برای رتبهبندی مؤسسهها استفاده میکند.
در جدیدترین رتبه بندی گرین متریک، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، رتبه 13 کشوری از بین 36دانشگاه، و رتبه 540 جهانی از بین 1183 دانشگاه را کسب کرده است. نتایج تحلیلی رتبه بندی گرین متریک به شرح زیر است: